Wat je lichaam ook zegt :

• Het is niet je keel die pijn doet, het zijn de woorden die je niet durft uit te spreken.

• Het is niet je kies die pijn doet, het is de pijn om te kiezen voor jezelf.

• Het zijn niet je benen die pijn doen, het is het gevoel niet op eigen benen te kunnen staan of het gevoel ergens voor weg te willen rennen.

• Het zijn niet je ogen die het niet goed zien, het is je blik naar de wereld die wazig is of iets waar je liever je ogen voor sluit.

• Het is niet je buikpijn waar je het meeste last van hebt, het zijn je opgekropte gevoelens.

• Het zijn niet je darmen die niet in orde zijn, het is wat je allemaal hebt moeten verteren.

• Het zijn niet de emoties die je moe maken, het is je verzet ertegen.

• Het is niet je gal waar het probleem zit, het is dat je je gal nooit hebt kunnen spuwen.

• Het zijn niet je oren die het niet goed doen, het zijn de dingen die je niet wilt horen of de dingen die je hebt moeten horen.

• Het is niet dat je duizelig bent, het is het gevoel dat je heen en weer wordt geslingerd door je verstand en gevoel. 

• Het is niet je hoofd die voor pijnen zorgt, het zijn je gedachten.

• Het zijn niet je schouders die pijn doen, het is de last die je op je schouders draagt.

• Het is niet je rug wat voor ongemak zorgt, het is wat je elke dag meesleeept in je rugzak.

• Het is niet je hart wat voor pijn zorgt, het is dat je hard bent geworden voor jezelf.

Het zaadje :

 

• Vertel het zaadje niet dat het een bloem moet worden, dat het hard moet werken, goed moet luisteren en zich voorbeeldig moet gedragen, zich moet haasten voordat de andere bloemen te hoog zijn en boven hem uittorende, hem de zon ontnemen

• Maak het zaadje niet klein door te zeggen dat het maar een zaadje is terwijl er een wereld aan bloemen in hem leeft

• vertel het zaadje niet hoeveel het moet drinken, hoeveel het moet zonnen, hoeveel het moet groeien, wat het moet worden.

•  Vertel niet dat breken niet de bedoeling is, dat hij heelhuids aan moet komen.  En vraag je dan niet af of hij wel de goeie kant op gaat en hoe hij dat zo zeker weet dan.

• vraag het zaadje niet wat zijn plan is, welke kleur zijn bloem word en hoe hij daar gaat komen, zo hoog.  En waar hij denkt die kleur vandaan te halen.  Uit die gele zon ? of de bruine grond ?

• Vertel het zaadje niet dat hij pech heeft, verkeerde ouders of verkeerde grond, te weinig regen of te veel zon.

• Vertel het plantje niet dat het niet goed groeit, te krom te langzaam te raar.  Dat de blaadjes er gek uitzien of te veel aan een kant staan.  Dat hij gek danst of geen kans heeft.  Slechts om vertrapt te worden, opgegeten, opgegeven.

• En vertel hem uiteindelijk niet dat de bloem de verkeerde kleur heeft omdat de bloemen om hem heen anders kleuren of dat hij verkeerd ruikt.  Niet zoet genoeg is of te veel op een ander lijkt.  Dat geen vlinder of bij naar hem omkijkt.

 

Vertel het zaadje slechts hoe mooi het is, hoe eigen, hoe echt.

• Vertel het zaadje dat hij uniek is, er nooit eentje was zoals hij.  En dat het nou juist zo prachtig is.  Dat we zo benieuwd zijn naar hoe je groeien zal.  En wat je brengen zal en dat de aarde je draagt, de zon naar je lacht en het water je voedt.  Dat we blij zijn dat je er bent op precies de goede plek.  Met precies de goeie manier van zijn.  Dat de wei net wat mooier is en dat je daar samen zal staan met al die anderen.  Die net zo prachtig uniek zijn als jij.  En precies dat maakt het goed.  Zachtjes regent het, op de grond. 

• En er  is geen haast, je voelt vanzelf.  Wanneer je breekt en open gaat en onthoud.  Dat wat je bent nooit vergaat.  Hoe je ook groeit of breekt of bloeit.  Wees welkom. 

Bron : esther van Niewkerke